30 Aralık 2010 Perşembe

26 Aralık 2010 Pazar

20 Aralık 2010 Pazartesi

formspring.me

Geldi 20 aralık. naapsak yılbaşında? istanbul? çeşme? eve geldim sıkılmaya başladım yardımmm!! http://formspring.me/ebyctn

13 Aralık 2010 Pazartesi

formspring.me

ben bana kendim için lazımım, hatıram olsun sana şarkım =) http://formspring.me/ebyctn

12 Aralık 2010 Pazar

formspring.me

♥♥ ℒℴѵℯ ℒℴѵℯ ℒℴѵℯ ℒℴѵℯ ℒℴѵℯ ℒℴѵℯ ♥♥ http://formspring.me/ebyctn

11 Aralık 2010 Cumartesi

formspring.me

bak kirpiklerime ne kadar da uzun. Muck. http://formspring.me/ebyctn

9 Aralık 2010 Perşembe

formspring.me

bak kirpiklerime ne kadar da uzun. Muck. http://formspring.me/ebyctn

3 Aralık 2010 Cuma

formspring.me

hiç mi merak etmez insan ben çok meraklıyım mesela bana ne sorulcak acaba diye. http://formspring.me/ebyctn

10 Kasım 2010 Çarşamba

formspring.me

bak kirpiklerime ne kadar da uzun. Muck. http://formspring.me/ebyctn

16 Ekim 2010 Cumartesi

bu kadar güzelken bu kadar içten olmak zor degilmi?ne yaparsan yap samimiyetsizlikle suclandıgın oluyor mu?

yoo olmuyo çok şükür. kendimi ve düşüncelerimi yansıtabildiğime inanıyorum. samimiyetsiz değil aksine içtenliğim fazla samimi algılanabiliyo dışarıdan bakan ve özellikle arkadaşlıktan anlamayan insanlar için. ancak o yanlış anlaşılmalar beni etkileyebiyo ama üzmüyo artık. içtenliğim ve samimiyetim benim onu kurduğum insala aramda olan birşey olduğu için isteyen istediğini düşünebilir, istediği şeyle suçlayabilir beni =)

bak kirpiklerime ne kadar da uzun. Muck.

13 Ekim 2010 Çarşamba

formspring.me

Hep saygımızı koruyalım gerekirse nefretimizi kusalım ama seviyesizleşmeyelim istiyorum. http://formspring.me/ebyctn

5 Ağustos 2010 Perşembe

not first, not last..

Unutulmak istemedim hiç, meğerse..

Bazen susmak gerekiyormuş, bazen bomboş bakmak gerekiyormuş hayatın
yalanlarına..
Anlamaya çalışmak "saçmalık!"
Anlamadan yaşamak gerekiyormuş..
Zaman değilmiş gideni geri getiren; aslında zamanmış var olanı götüren.
Ama bazen...
Unutmak gerekiyormuş, unutulma pahasına...

20 Temmuz 2010 Salı

gülmüşüz, başlamışız, ağlamışız, bitmişiz..


gel desem hani nerdesin şimdi? gel sarılayım desem, herşeyi unutayım desem? yoksun ve bi süre daha olmayacaksın belki. olmayan bi seni sevmek nasıl bi duygu çoktan öğrendim. sakın sen öğrenme, sakın! katlanamazsın, kıyamam.. üzdün beni ağlattın ama yüzüm güldü yansıtmadım peki sen hiç üzülmedim mi sanıyorsun? herşey geldi geçti benim için öyle mi? geldi de bi türlü geçemiyor onu napıcaz peki? bak hep soru işaretçiklerim war aklımda, yazdıklarımda, konuştuklarımda, sustuklarımda.. hiç bri cewaplanmamış gelen cewaplar da hep yenilerini doğurmuş.. Yada virgülcüklerim war bi türlü cümlemi bitirememişim noktayı koyamamışım. sorup sorup cewap almadan yaşamaya dewam etmişim. korkmuşum ben bildiğin bende şimdi farkediyorum. seni kaybetmekten değil senle olmaktan korkmuşum. kaçmışım senli sensizlikten yada sensiz senlilikten.. yani üzülmekten yalnızlıktan kndimi dinlemekten. ama bak yine kendime kaldım gördün mü? sawaştım, çıldırdım, çözüm aradım, küstüm, barıştım, daldım, çıktım, yarıştım, yenildim, kazandım, kaybettim, hep bişeyler yaptım. bazen hiç bişi yapmayarak bişiler yaptım kndimce.
inat ettim evet inatçıyım. bunu karşılıklı kabullenemedik. alışkanlıklarımızdan wazgeçemedik. çok düşündük çok çaba sarfettik ama bak yine en sonunda geldik sona. sıkıldık belki, belki de doyduk. özledik ama bi tek onu biliyorm. bi gün kimsesiz olsak senle bn kıyamasak bütün sorunlarımızı unutsak. sona biliyoum yine aynı şeyleri yaşamamak elde değil. biz buyuz koptuk bi kere. bzen en yapışmak istedin ben bazen yapışmak istedim ama yapışamadık bi bütün olamadık bi türlü. özledim bak yine söylüorum çok özledim. ama artık öğrendim duygularımla yaşamamayı. gittin sen şimdi uzaklara ya hani yoksun ya yakınımda değilsin her istediğimde göremem seni ya işte ondan. güven yokmuş bi kere bunu anladım. ben fazla güwenmişim sen hiç güwenmemişsin bunu anladım. çok büyütmüşüm gözümde seni hiç hata yapmazsın sanmışım. üstüme yıktıklarını görmemişim herkes sessiz çığlıklar atmış beni üzmeden anlatmak için ama görememişim işte. sewmişim bi kere. sewdiğim kadar da üzülmüşüm..
3 gündür kendimi dinliyorum bu zamana kadar neler yapmışım, neler yapmamışım, hang hatalarımı kabullenmiş hangilerinden kaçmışım. sana hangi hatalarını gösterebilmişim, hangi hakaretlerini kabullenebilmişim. sana nerde yanlış yapmışım, kendime nerde yanlış yapmışım. duyduklarım, duymadıklarım.. konuştukların, konuşmadıkların. konuştuklarım, konuşmadıklarım. hakettiklerim, hiç haketmediklerim. konuşulcak o kadar çok şey war ki aslında ama konuşçak gücümüz, isteğimiz yok yada istesek bile çözülmüyo artık hiç bişi ne benim ne senin inancımız yok. belki çok üzdüm, ama bi o kadar da üzüldüm. kıyamadım hiç o pamuk tenine, güzel ellerine özledim güzel gözlerini sarılıp ım sıkı öpmeni. ama artık yokuz. ne biz warız ne inancımız war. saygımız kaldı sadece, güzel anılarımız.. sewgimiz de war belki öle bi günde bitçek gibi deildi hiç bi yaşadğımız hissettiğimiz ama mantıklı bakınca görüyoruz gerçkleri.
o kadar çok şarkıda sen warsın ki şimdi daha önceden beri hep sen warmışsın gibi. gülerek başladık herşeye mutlulukla, üzülerek bitiriyorum ağlayarak.. o güzel anılarla hatırla beni, o güzel anılarla hatırlıycam seni..

13 Haziran 2010 Pazar

vee action! ama yinede kararsızım.

bloğumun başlığından da belli değil mi zaten? ewet kararsızım. ne yapmak istediğimi bildiğimden bile emin değilim. aklıma geleni yapıyorum sonra pişman oluyorum sonra bazen yine aynısını tekrarlayıp sonra bazen tam aksini yapıyorum. ama ne amaçla yapıyorum, yaptıklarımın sonu nereye gidiyo hiç bilmiyorum. bi arkadaşım "sonunu düşünen kahraman olmaz" demişti bana onu haklı buluyorum mesela ondan bnde düşünmüyorum. hatta bazen düşünemiyorum çnkü insanlar o kadar tahmin edilemez ki düşündüklermin tam aksiyle karşı karşıya geliyorum e tabi o zaman da mutsuz oluyorum. ben mutlu olmalıyım, mutsuzluk yüzüme yakışmıyo pek, patlıcan burnum daha çok gözüme batıyo sewmiyorum o zaman kendimi.
ewet dengesizim, ayrıntıcıyım, sorunluyum, bazen de sorumsuzum. her an yeni bişeylerle uğraşasım geliyo durmadan yeni bişeylere sarıyorum. bazen değişmek için uğraşıyorum bazen değişmemek için.. ama en çok insanların beni değiştirmek için uğraşmasına sinir oluyorum ben sizi kabulleniyorum saygı duyuyorum siz neden böyle ısrarcısınız acaba? kabullenilemeyen ne? kimin tawuğuna kışt demişim hberim yok yine?? bazen yanlışlarım olabilir karşımdakiler haklı da olabilir zaten hiç 100 de 100 haklıyım diye sawunmadım ama napiym yani ben buyum. siz hiç hata yapmaz mısınız? yada değişiklik? dengesiz değilmisiniz hiç? yada meraklı?
haklısınız olmayabilirsiniz. ama ben böyleyim, 22 yılın birikimi oldu böyleyim.